عکاسی با “نور دهی طولانی” یا به اصطلاح لاتین آن Long Exposure تکنیکی
از عکاسی است که در آن
عکاس ، شاتر را برای مدت طولانی باز نگه می دارد تا
نور به حسگر دوربین برسد . در شرایط معمولی شما
برای عکاسی از یک سوژه ،
دکمه شاتر دوربین را فشار می دهید . در این هنگام شاتر ، دهانه دوربین (
دیافراگم) را برای کسری از ثانیه باز می کند تا نور محیط به فیلم ( یا حسگر
دوربین های دیجیتال ) برسد .
زمانی که این اتفاق می افتد ، نور محیط یا
همان تصویر ، ثبت می شود .
اگر زمان باز و بسته شدن دهانه دوربین از حدود یک ثانیه تجاوز کند ، عکس
شما نور زیادی از محیط می گیرد و
سفید رنگ خواهد شد ( در نور آفتاب ) .
عکاسی با نور دهی بالا معمولا در شب انجام می شود . زمانی که نور محیط
بسیار کم است . در این حالت
عکاس ، شاتر را روی زمان طولانی تری تنظیم می
کند ، مثلا بالای چند ثانیه تا حدود چند ساعت . با این کار
کل نور محیط به
همراه حرکت اجسام بر روی حسگر دوربین ضبط می شود . در نهایت شما عکسی
خواهید
داشت که با تکنیک نور دهی بالا گرفته شده است .
در ادامه شما عکس هایی از ترافیک هوایی در شب و رد هواپیماها را مشاهد
خواهید کرد که با تکنیک نور
دهی طولانی گرفته شده اند . این عکس ها توسط Terence
Chang و از خطوط هوایی شهر سانفرانسیسکو
گرفته شده است :




